O naszym pensjonacie
Willa NATURA Ośrodek oferuje 2, 3, 4-osobowe pokoje gościnne z łazienkami. Do dyspozycji kuchnia, sala do spożywania posiłków.
Willa NATURA położona jest na uboczu Uzdrowiska-Lądek Zdrój blisko lasu, wyciągu narciarskiego, niedaleko do centrum zabiegowego Uzdrowiska.
Lądek Zdrój posiada największą liczbę obiektów zabytkowych pośród uzdrowisk.
Gmina Lądek Zdrój położona jest w południowo-wschodniej części województwa dolnośląskiego, w obszarze pogranicza polsko-czeskiego. Obszar gminy leży we wschodnim obrzeżu powiatu kłodzkiego. Rozciąga się na przestrzeni 13 km w malowniczej dolinie Białej Lądeckiej, biorącej swój początek w Górach Bialskich i uchodzącej w pobliżu Kłodzka do Nysy Kłodzkiej. Samo miasto Lądek Zdrój, oddalone 25 km od Kłodzka, leży u podnóża Gór Złotych, pasma rozciągającego się wzdłuż granicy z Republika Czeską.
Miasto Lądek Zdrój rozwinęło się w środkowym biegu Białej Lądeckiej, rozdzielającej Masyw Śnieżnika od Gór Złotych, w najszerszym miejscu tworzonej przez rzekę doliny, która na wysokości miasta osiąga szerokość ok 700m. Otoczone jest ze wszystkich stron stosunkowo łagodnymi górami, porośniętymi lasami świerkowymi i mieszanymi. Górujący nad miastem Masyw Trojaka (766m n.p.m.), będący celem wycieczek turystów i kuracjuszy poprzecinany jest licznymi potokami biegnącymi wzdłuż linii starych uskoków tektonicznych. Po przeciwnej stronie miasta położony jest Dzielec z kulminacją Szubieńczą Górą (534m n.p.m.) i licznymi skałkami stanowiącymi cel spacerów mieszkańców Lądka i gości. Miejscowość jest wyraźnie podzielona na część miejską zwaną potocznie Rynkiem, oraz część Zdrojową, zwaną Zdrój, odległą od miasta ok 1,5km, zajmującą dno doliny i zbocza okolicznych wzniesień. Również i dalsze okolice Lądka Zdroju to regiony górskie Masywu Śnieżnika, Gór Bialskich i Gór Złotych. Stanowią one interesujące i ważne zaplecze turystyki o róznym stopniu zaawansowania.
Wilczki jest drugim co do wielkości wodospadem w polskich Sudetach. Jego wysokość wynosi 22 metry (przed powodzią z 1997 roku, miał 27 metrów ale woda zabrała sztucznie wzniesiony próg). Rzeka Wilczka pokonując próg tektoniczny spada kaskadą do głębokiego kotła, z którego wypływa długim, skalistym wąwozem. Malowniczy widok, piękny las i wysokie ściany wąwozu robią duże wrażenie. Są tu liczne ścieżki, punkty widokowe i mostki. Wodospad położony jest przy drodze do Międzygórza, obok znajduje się duży parking. Koło wodospadu prowadzi czerwony szlak z Międzygórza na Górę Igliczną.
Góry Bialskie zaliczane są do Sudetów Wschodnich. Stanowią one południowo-wschodni zakątek Ziemi Kłodzkiej. Od zachodu sąsiadują z Masywem Śnieżnika, a od północy z Górami Złotymi. Góry Bialskie zbudowane są ze skał krystalicznych, kaledońskich granitognejsów iarchaicznych gnejsów, łupków mikowych, kwarcytów i fylitów. Jest to stosunkowo zwarty masyw górski, w kilku tylko miejscach wyraźniej rozcięty na nieregularne człony krótkimi, ale głębokimi dolinami Białej Lądeckiej, Morawki i ich dopływów. Charakterystyczny dla tych gór jest brak jednego, centralnego zwornika, co sprawia, że układ topograficzny ramion jest zawikłany. Ramiona tworzą wyrównaną wierzchowinę o średniej wysokości ok. 1000 m n.p.m. i mają postać szerokich grzbietów stromo opadających ku dolinom. Przełęcz Sucha, dolina Morawki i dolina Bielawki dzieli Góry Bialskie na dwie części. Część północna jest niższa i bardziej rozczłonkowana. Najwyższa jest tu Czernica (1083 m n.p.m.), od której w kierunku północnym odchodzą dwa ramiona, kończące się na Gierałtowskiej Kopie (920 m n.p.m.) i Łyścu (964 m n.p.m.). W bezpośrednim sąsiedztwie Przełęczy Suchej dominuje Sucha Kopa (1055 m n.p.m.). Część południowa jest nieco wyższa i bardziej zwarta. Ma postać pojedynczego grzbietu o przebiegu równoleżnikowym, wygiętym w kształcie litery S. Ważniejsze kulminacje to Sierstkowa (1008 m n.p.m.), Orlik (1068 m n.p.m.), Rudawiec (1106 m n.p.m.), Postawna (1124 m n.p.m.) - najwyższy szczyt.
Puszcza Jaworowa - jest to dobrze zachowany, pierwotny las mieszany na wierzchowinie i stokach Rudawca (1106 m) i Iwinki (1076 m) - okolice Bielic k. Stronia Śląskiego. W 1963 r. powstał tu rezerwatem przyrody Puszcza Śnieżnej Białki o powierzchni 124,68 ha. Jego górną część zajmuje świerkowy bór górnoreglowy, niżej rośnie las mieszany bukowo- jaworowo-jodłowy. Interesująca jest także flora polan śródleśnych. Okolicy Puszczy Jaworowej są wyludnione, dzięki temu często spotkać tu można sarny, jelenie i dziki. Żyją tu również głuszce i cietrzewie, które są już rzadkością w Sudetach.
Jaskinia Niedźwiedzia Jaskinię odkryto 14 października 1966 r. podczas eksploatacji wyrobiska Kletno III przez Bystrzyckie Zakłady Kamienia Budowlanego wydobywającego w tej okolicy marmur metodą odkrywkową. Około godziny 13.00 wykonano odstrzał, po którym odsłonił się dwumetrowy otwór o soczewkowatym kształcie. Wiertacz strzałowy Roman Kińczyk z Lądka-Zdroju wraz z jednym z pracujących tu więźniów zajrzeli pierwsi do otworu jaskini i znaleźli w nim kości. Duża ilość szczątków nasunęła odkrywcom przypuszczenie o zbiorowym grobie. Powiadomiono natychmiast kierownictwo zakładu i geologa z pobliskiego uzdrowiska. Trzy dni później dokonano pierwszych fachowych oględzin. Otwór wejściowy na wysokości 800 m n.p.m. Rozłożone horyzontalnie korytarze mają łączną długość ok. 3 km i znajdują się na 4 poziomach. Podczas eksploracji jaskini natrafiono w namuliskach na szczątki tysięcy zwierząt plejstoceńskich, przede wszystkim niedźwiedzia jaskiniowego, stąd jej nazwa. Partie środkowe są dostępne dla turystów, a ich największą atrakcją są nacieki wewnątrz jaskini. Dolne partie zostały po raz pierwszy zaprezentowane szerszej publiczności, dzięki powstaniu filmu w 2003 r.